HBO docentendag groot succes

Impressie van een deelnemer aan de 3e HBO-docentendag

“Het Koninklijk Verbond van Nederlandse Baksteenfabrikanten nodigde mij uit voor de jaarlijkse HBO docentendag en ik heb die uitnodiging graag aangenomen.
Op mijn lesvrije vrijdag ging ik, vroeg in de ochtend, op pad.  Hoewel Gendt ook in Gelderland ligt, was het toch nog een aardig ritje van meer dan een uur. Onderweg heb ik genoten van de diversiteit aan landschappen die ik tegen kwam. Eenmaal in de buurt van Zevenaar en Pannerden kwam ik in het schitterende stroomgebied van de Rijn. Dankzij de techniek van routeplanners, leidde mijn pad rechtstreeks naar de steenfabriek De Zandberg van Rodruza, de plaats van bijeenkomst.
Onderweg heb ik nog wat leuke foto’s gemaakt van leuke of mij boeiende gebouwen.

We, er waren toch nog zo’n 20 collegae gekomen, werden onthaald met de bekende koffie met cake en na wat korte inleidende welkomstwoorden startte het goed gevulde programma. Ewald van Hal, directeur van de KNB, hield een gloedvol betoog over “zijn” product, dat op 44 locaties in Nederland gebakken wordt.
Vervolgens hield Gerard Westenbroek, technisch adviseur, een echt praktijkverhaal met als titel: “Baksteen is Duurzaam”. Het is voor mij altijd plezierig een praktijkman te horen vertellen, want dan val je zeker niet in slaap! Hij wist me toch nog te verrassen met wat heldere formuleringen waaruit je kunt afleiden dat het echt om een duurzaam product gaat. Vervolgens kregen we een referaat waar ik eigenlijk voor gekomen was: “Steenconstructies in onderzoek”, door dr. Ir. Ad Vermeltfoort van de TU Eindhoven.
Aanvankelijk leek het een erg theoretisch verhaal te worden, maar op het juiste moment werd een praktische draai aan het verhaal gegeven. Duidelijk enthousiast over zijn eigen werk vertelde hij over de boeiende onderzoeken die in zijn lab gedaan werden en worden. Ik moet bekennen dat door zijn verhaal over- en de beelden van deze proeven, er bij mij een paar kwartjes zijn gaan vallen!
Voor mij staat dan ook als een paal boven water, dat onderzoek op materialen en constructies van ongelooflijk groot belang is voor ons onderwijs!

Na deze lezing was er een korte koffiepauze en vervolgens nam Frank Struijk, de “baas” van de steenfabriek het woord. Alweer zo’n doorgewinterde professional die zichtbaar van zijn vak geniet. Met een productie van 150 miljoen stenen per jaar geen kleintje. Hoewel de fabricage van baksteen voor mij niet veel geheimen meer kent, zat ik weer op het puntje van mijn stoel.
Hierna werd ons een perfecte lunch aangeboden en heb ik met een aantal mensen lekker gebabbeld. De eerste die ik aan de jas trok was Ad Vermeltfoort, om hem te vragen of hij zijn verhaal ook eens bij ons zou willen vertellen. Hij reageerde positief, dus het rituele kaartjes uitwisselen vond plaats. Voor de zekerheid had ik wat materiaal van de Vereniging Ambacht & Gereedschap meegebracht, waarvoor bij de collegae veel belangstelling was. Het mondde uit in een ouwejongens krentebrood babbeltje, waarbij de sterke praktijkverhalen weer naar boven kwamen.

Na de lunch werden we in 3 groepen rondgeleid door de fabriek, ik zat in de groep die door Henk Medendorp, een oud-stafmedewerker van de fabriek, door het productieproces werd geleid. Het blijft voor mij altijd nog een fascinerend schouwspel hoe je, vanaf de kleibult, uiteindelijk een hoogwaardig product ziet ontstaan.
Ik kon het niet laten om véél foto’s te maken en vragen te stellen.
Als toetje kregen we nog een buitengewoon interessant verhaal van Ad Vermeltfoort over de, voor mij onbekende, constructeur-architect Eladio Dieste uit Uruguay.
Opnieuw zat ik met grote belangstelling te luisteren en kijken naar het werk van deze, helaas in 2001 overleden, grote bouwer. De vergelijking met een Nervi, maar ook met Gaudi, lag voor de hand omdat hij gebruik maakte van ongelooflijk mooie baksteenconstructies die doorgaans als gewelfconstructies in velerlei parabolische vormen ontworpen waren.
Zijn beroemde Atlantida kerk in Motevideo, riep herinneringen op aan mijn bezoek aan de bedevaartkapel te Ronchamp van de meester Le Corbusier.

De tijd was voorbij gevlogen en we sloten de dag met een lekker bakkie koffie af.
Nadat ik de sprekers en rondleider hartelijk heb bedankt en afspraken voor volgend jaar heb gemaakt vertrok ik, met tassen vol documentatie in tweevoud, naar Borculo.
Onderweg besloot ik toch nog even langs Zevenaar te rijden en een bliksembezoekje aan een oude bekende te brengen.
Het betreft hier de Panoven, een ringoven uit het begin van de vorige eeuw, die door de eigenaar, Wim Kruitwagen, beschermd is tegen de oprukkende bouwplannen van de gemeente. Hij heeft er zijn droom waargemaakt, een educatief vakantiepark met de oven als middenpunt.

Ik heb destijds, 20 jaar geleden, contact met hem gekregen en, samen met 4 leerlingen van de MTS, een maquette op schaal 1:25 gemaakt, die na enige omzwervingen in de Panoven terecht is gekomen. Ik was blij verrast toen ik zag dat Wim zijn droom gerealiseerd heeft. Hoewel de accommodatie sober genoemd mag worden maakte het een geweldige indruk op me. Natuurlijk heb ik, met dank aan medewerker Henk, diverse plaatjes geschoten.
Toevallig kwam de vrouw van Wim net met het eerste exemplaar van een souveniertje, een klein baksteentje met de tekst “Liemers Leven” , om dit te tonen.
Tot mijn genoegen overhandigden zij dat aan mij en daarmee nam ik een echte primeur mee naar huis!
Op het bijgevoegde kaartje staat: het Liemers steentje is een typisch streekproduct van het Liemerse land van wind, water en klei. Hier komen kwaliteit van leven en ontspanning samen. Ook het steentje is van Liemerse klei gemaakt en door samenwerking tot stand gekomen. Samenwerking is van belang om de Liemers te promoten met bijvoorbeeld  arrangementen op maat.
Bezoek daarom: www.liemersleven.nl

Na deze mooie ontmoeting was het echt tijd om naar huis te gaan.
Volgend jaar, op de derde vrijdag in september, is er weer een docentendag, ik raad die van harte bij jullie aan!”

 

Rob Verheggen