Keramische industrie bouwt aan toekomst

CERAME-UNIE
Koepelorganisatie van de Europese keramische industrie

13 juli 2009 - Persbericht (vertaald)

Concurrentiepositie van baksteen- en dakpanindustrie bedreigd door concurrentievervalsing als gevolg van recent gepubliceerde EC-lijst inzake ‘carbon leakage’

Volgens een op 1 juli jl. gepubliceerde lijst van Europese sectoren met een risico op ’carbon leakage’ zullen CO2-emissierechten kosteloos worden toegewezen aan nagenoeg alle bouwtoeleverende sectoren behalve die voor baksteen en keramische dakpannen. Deze sectoren zullen de emissierechten grotendeels op veilingen moeten gaan kopen. Dit leidt tot een ernstige verstoring van de concurrentiepositie en een ongelijke behandeling van de baksteen- en keramische dakpanindustrie. Uit een onlangs in opdracht van Cerame-Unie uitgevoerd onderzoek blijkt dat alle keramische sectoren, waaronder dus ook de baksteen- en keramische dakpanindustrie, blootgesteld zullen worden aan het risico van verplaatsing naar niet handelsplichtige gebieden (‘carbon leakage’).

De Europese keramische industrie hecht groot belang aan het behalen van de Europese doelstellingen op het gebied van klimaatbeleid. De industrie heeft veel in duurzame productiemethoden en energiebesparing geïnvesteerd om de effecten van uit klei geproduceerde materialen op het milieu gedurende hun gehele levensduur zoveel mogelijk te beperken. De Europese keramische industrie, die grotendeels bestaat uit mkb-ondernemingen, is verantwoordelijk voor niet meer dan 1% van de totale CO2.-uitstoot terwijl daarentegen meer dan 10% van alle industriële installaties die onder de Europese regeling voor de emissiehandel (ETS) vallen tot de keramische industrie behoort.

Volgens de ETS-richtlijn krijgen de sectoren met het risico op ‘carbon leakage’ 100% kosteloze emissierechten toegewezen op basis van het emissieniveau van de 10% best presterende ondernemingen binnen de sector. Uit de lijst die op 1 juli jl. door de Europese Commissie werd gepubliceerd, blijkt dat thans slechts enkele deelsectoren van de keramische industrie (waaronder wand- en vloertegels, hittebestendige producten en sanitair) worden beschouwd als sectoren met een dergelijk risico.

Op basis van de gebruikte gegevens is de Commissie van mening dat voor bakstenen, keramische dakpannen en gresbuizen (keramische rioleringen) geen sprake is van een dergelijk "weglekrisico". In de wetenschap dat meer dan 90% van de totale industriële uitstoot, waaronder die voor nagenoeg alle andere bouwmaterialen, wél op de lijst van ‘carbon leakage’ staat, leidt dit EC-standpunt tot een ernstige en onaanvaardbare verstoring van de concurrentie tussen uit klei geproduceerde bouwmaterialen en andere bouwmaterialen.

Indien de huidige lijst ongewijzigd blijft, zullen alle installaties waar baksteen en keramische dakpannen worden geproduceerd, dus inclusief de 10% best presterende fabrieken, geleidelijk 100% van hun emissierechten op veilingen moeten gaan kopen. Andere bouwmaterialen daarentegen zullen hun CO2-emissierechten kosteloos toegewezen krijgen. Dit zal bijzonder nadelige gevolgen hebben voor de productie van baksteen en keramische dakpannen, producten die nota bene leidend zijn in de groep van materialen voor duurzame woningbouw. Wanneer besloten zou worden om aan sectoren van bouwmaterialen die het meeste CO2 uitstoten een groot deel van de emissierechten kosteloos toe te wijzen, terwijl voor materialen die minder uitstoten het grootste deel van de emissierechten op veilingen zou moeten worden gekocht, is dat niet alleen contraproductief voor het milieu maar zou dat ook ingaan tegen de doelstellingen van de richtlijn.

Zo zou de baksteen- en keramische dakpanindustrie namelijk als een van de zeer weinige sectoren met de energiesector moeten gaan concurreren op veilingen voor CO2-emissierechten. Naar schatting zou daar voor de gehele Europese bedrijfstak jaarlijks meer dan 500 miljoen euro mee gemoeid zijn. Dat betekent zonder meer een aantasting van de concurrentiepositie van de baksteen- en keramische dakpanindustrie, met een grote kans op verplaatsing naar derde landen en het onvermijdelijke verlies van duizenden arbeidsplaatsen in Europa.

Echter, Cerame-Unie heeft met onderzoek aangetoond dat in verband met de problematische beschikbaarheid van gegevens, het best aangewezen aggregatieniveau voor de keramische industrie plaats heeft met een driecijferig codering volgens NACE Rev. 2. Uit een recente studie van Ecofys in opdracht van Cerame-Unie blijkt dan ook dat bij dit aggregatieniveau voor de gehele keramische industrie, dus inclusief de baksteen- en keramische dakpanindustrie, het risico op ‘carbon leakage’ is te bepalen.