Twijfels over herstel woningbouwproductie op korte termijn

Eind september zond VROM-Minister Dekker een brief aan de Tweede Kamer met een analyse van de achterblijvende woningbouwproductie. In die brief doet zij ook voorstellen om deze productie te versnellen en te verhogen. Dat is nodig ook, want volgens het CBS zal die productie dit jaar wederom lager uitvallen dan verwacht. Zelfs zal deze productie van nieuwe woningen lager uitvallen dan het teleurstellende aantal gerealiseerde woningen in 2002.

Hoewel positief is dat de Minister de stagnatie in de bouwproductie serieus neemt en er voortvarend mee aan de slag wil, bestaat grote twijfel over de effectiviteit van haar actieplan. Zo zullen veel van de door haar genoemde maatregelen pas op de langere termijn effect sorteren en zijn andere niet bepaald realistisch. Bovendien zijn enkele van de genoemde maatregelen reeds in uitvoering na aanbevelingen daartoe van de Taskforce Woningbouw. Kortom: er zijn grote vraagtekens te plaatsen bij de daadwerkelijke effectiviteit van de door haar genoemde maatregelen. Dat is jammer want er is een grote vraag naar goede en duurzame woningen. Bepaald teleurstellend is daarom dat Minister Dekker zich neerlegt bij een verlaging van de bouwambitie naar 80.000 nieuwe woningen per jaar. Eerder was dit nog 100.000 per jaar, later door toenmalig VROM-staatssecretaris Remkes neerwaarts bijgesteld naar 90.000

Met haar actieplan denkt Dekker de woningbouw te kunnen versnellen tot een aantal van minstens 450.000 nieuwe woningen in de periode tot 2010. Of deze ambities waar kunnen worden gemaakt, is dus nog maar zeer de vraag. Daargelaten dat de Rijksoverheid op de bouwproductie geen directe invloed meer kan uitoefenen (dat is vooral een zaak van marktwerking) gaat het mes onvoldoende diep in belemmerende regels, zal het te lang gaan duren voor reeds bestaande regels worden ingetrokken of versoberd en zal de stroperigheid van procedures ook de komende jaren nog bestaan. Verder behoort een aantal maatregelen tot de categorie ‘’oude wijn in nieuwe zakken’’: de aanjaagteams mogen blijven, het grondprijsbeleid is voorwerp van onderzoek en de Minister roept gemeenten op meer ruimte voor woningbouw ter beschikking te stellen.

Het voornemen van de Minister om leegstaande kantoorgebouwen te laten verbouwen tot woningen oogt sympathiek maar zal in de praktijk eveneens weinig zoden aan de dijk zetten. Dergelijke kantoorpanden zijn pas voor bewoning geschikt na ingrijpende en dus kapitaalintensieve verbouwingen. Bovendien bevinden deze zich veelal op locaties (te) dicht bij snelwegen of op locaties die niet direct zijn ingericht voor een woonfunctie.