De 57e uitgave van 'Baksteen', het architectuurmagazine van KNB, staat in het teken van duurzaamheid, van het ’houden van gebouwen’.

De redenering is dat gebouwen waarvan mensen houden langer zullen meegaan. Niet alleen omdat de gebruikers van die gebouwen er beter voor zorgen, maar ook omdat publieke appreciatie vroegtijdige sloop tegengaat. Dergelijke gebouwen

genieten niet zelden een tweede en soms zelfs derde jeugd via hergebruik en herbestemming. Van dit laatste zijn legio voorbeelden op meerdere continenten te vinden. Van Speicherstadt in Hamburg tot de Docklands in Londen tot de negentiende-eeuwse havenwijk in Portsmouth in de Verenigde Staten. Nieuw ontdekte stadsdelen, kortom, waarvan de bakstenen gebouwen zo’n krachtige en verleidelijke uitstraling hebben, dat hun levensduur tot ver voorbij de ooit bedachte grens gaat. Ook dát is duurzaam bouwen.

De nieuwe uitgave laat de grondlegger van cradle-to-cradle, Michael Braungart, aan het woord. Hij houdt van baksteen in de gebouwde omgeving. Interessant daarbij is dat Nederlandse klei, de grondstof voor baksteen, een hernieuwbare grondstof kent. Ook dat komt in dit nummer aan bod. Net als de nieuwe ‘Stad van de Zon’ in Heerhugowaard. Met heel veel zonnepanelen, maar ook heel veel baksteen omdat duurzaam bouwen ook betekent ergens lang van kunnen blijven houden.

De KNB-uitgave BAKSTEEN wordt via controlled distribution verspreid onder stedenbouwkundigen, architecten, raadgevende ingenieurs, centrale en lagere overheden maar ook onderwijsinstellingen en aannemers (algemeen en gespecialiseerd).